Glashelder

Transparant over glans

In dit glazen object is een koperen schoonmaakspons vervat in glas. Het alledaagse object, normaal verbonden aan schoonmaak en onderhoud, verschuift van gebruiksvoorwerp naar sculpturaal object over zorg, onzichtbare arbeid en huiselijke politiek.

Concept & Research

Het vertrekpunt van dit werk is een koperen schoonmaakspons, een object dat vrijwel onzichtbaar aanwezig is in het dagelijks leven. Het staat symbool voor herhaling, onderhoud en zorg, maar ook voor arbeid die zelden wordt erkend of gewaardeerd. Het sponsje draagt sporen van aanraking en gebruik, en daarmee van de gebruiker die het hanteert.

Het onderzoek is een combinatie van jarenlang materiaal onderzoek rond glas en hoe we als mens met elkaar en onze omgeving omgaan. In dit werk komen deze twee onderzoeken naadloos samen.

Ik kijk naar hoe huiselijke objecten sociale en politieke lading dragen. Wie verricht dit werk? Voor wie? En waarom blijft deze arbeid vaak buiten beeld? Door het sponsje uit zijn functionele context te halen en te isoleren in glas, wordt het niet langer gebruikt, maar bekeken.

Process

Het werk heeft een basis in ambachtelijk glasblazen. Het object wordt vormgegeven door een gecontroleerd proces van verschillende glaslagen en zorgvuldig positioneren van de spons voordat hij wordt ingesloten in heet glas. Tijdens dit proces verandert de spons van een flexibel, meegaand object naar een gefixeerde vorm. De hitte en het glas zetten spanning op het materiaal, waardoor het object tegelijkertijd beschermd en opgesloten raakt.

De spons blijft de omgeving van glans voorzien en geeft een patroon van schittering, zeker als het licht vangt.  Daarbij speelt toeval een rol met luchtbellen, kleine verschuivingen en verkleuringen als onderdeel van het werk. Deze imperfecties verwijzen naar de sporen van arbeid die nooit volledig uitgewist kunnen worden.

Techniek

Glas fungeert in dit werk als conserverend en onthullend materiaal. De transparantie maakt het object zichtbaar, terwijl de hardheid het onbereikbaar maakt. Het koper reageert op hitte en tijd, wat subtiele veranderingen in kleur en textuur veroorzaakt.

De combinatie van glas en koper benadrukt de spanning tussen kwetsbaarheid en duurzaamheid, tussen zachtheid en weerstand.

Ieder glazen object is voorzien van kleurvlekken, als representatie van de vlekken die worden weggepoetst als een oneindige activiteit van schoonmaken. Tegelijkertijd fungeren zij als metafoor voor de ‘smet’ op een systeem waarin huishoudelijke arbeid grotendeels onopgemerkt blijft, zonder waardering of erkenning. Deze arbeid wordt bovendien in veel gevallen door vrouwen uitgevoerd, wat bijdraagt aan een structurele onbalans tussen betaald en onbetaald werk.

‍

De objecten zetten deze onzichtbare, onbetaalde en ondergewaardeerde arbeid letterlijk in het licht.